Week 2

De tweede week ging mogelijk nog sneller voorbij als de eerste. Stilletjes aan begin ik mijn collega's meer te kennen en word ik vertrouwder met de werkwijze van Gonzales. En ik moet zeggen, het bevalt me prima!

Maandag heb ik nog verder aan gewerkt aan mijn Vergeet-Je-Tietje-Nietjes. Hierbij moest ik verschillende kleurenschema's uitproberen en de lijndiktes aanpassen navenant welke kleuren ik gebruikte, niet elke kleur is namelijk even vergevend voor een vaste lijndikte. Ondertussen had ik gezien dat een dinsdag mij een nieuw project te wachten stond: dit keer een intern project voor Gonzales zelf. Leuk!

Dinsdag kreeg ik samen met Yana een briefing van Sacha over het interne project van Gonzales. Ik had al gehoord tijdens mijn sollicitatiegesprek dat Sacha ideeën had om de werknemers bij Gonzales in de verf te zetten (en bijgevolg ook Gonzales zelf) maar ik was toch verrast dat ik ook daadwerkelijk deze opdracht kreeg. Ik voelde me toch wel lichtjes vereerd dat ik deze taak op mij mocht nemen. In ieder geval, ik zou voor iedereen in Gonzales een stoepbord moeten maken, zoals je wel bij de bakker of de lokale fruitboer ziet. Aangezien dat het de bedoeling is dat ik iedereen in een specifieke rol of met een bepaald voorwerp moet afbeelden ben ik begonnen met een vragenlijst op te stellen en naar iedereen door te mailen met zijn of haar interesses. Ik kreeg hier en daar al foto's doorgestuurd van collega's, dus ben ik diezelfde dag al beginnen schetsen om een beter idee te krijgen van hoe ik mijn collega's het beste teken. Ik kreeg al snel in de gaten dat dit geen klein project ging zijn, maar de originaliteit ervan vond ik weer geweldig

Woensdag kreeg ik het merendeel van de ingevulde vragenlijsten aan en verwerkte deze dan ook in een Excel sheet om makkelijker eigenschappen te onderscheiden om te integreren in het ontwerp. Het is ook via deze vragenlijsten dat ik ineens een heel andere kant van mijn collega's te zien kreeg. Ik mag dan wel mijn collega's beter hebben leren kennen deze week, maar de vragenlijst heeft me echt doen inzien dat er nog veel meer in mijn collega's schuilt dan wat je ziet op de werkvloer. Best een fijne ontdekking. (en soms geweldig hilarisch!) Daarna heb ik nog wat geschetst en het laatste uurtje was het tijd voor een toast op een nieuw project, evenals mijn eerste moment om écht te socializen (buiten de middagpauzes dan). Oh ja, er was ook Kidibul, awesome. :D

Donderdag heeft Yana me even geholpen met foto's te maken van iedereen zodat ik een betere referentie had voor iedereen's gezichten. Voor de rest heb ik deze dag al tekenend doorgebracht, maar weliswaar op een andere manier. Ik heb de foto's, dankzij een coole en gemakkelijke tip van Yana, in Photoshop snel bewerkt zodat ik heel gemakkelijk de contouren kon zien van de gezichtstrekken van iedereen. Dit is wel vrij belangrijk, want deze maken een persoon tot wie hij of zij is. Ik heb ook kennis gemaakt met de lichtbak en euh... Nu heb ik wééral iets dat ik absoluut wil hebben thuis... Geweldig ding! (de lijst begint stilletjes aan ettelijke pagina's lang te worden, en Gonzales maakt dit niet er niet beter op) Op het eind van de dag had ik alle gezichten zowat getekend en had ik hier en daar al een paar overgetrokken met een zwarte pen om in minder lijnen het gezicht te definiëren.

Een vrijdag werd ik 's morgens uit mijn gezichtenroutine gebroken voor mijn eerste opdracht met strakke deadline. Ik had een uurtje om een storyboard te tekenen voor een reclamefilmpje voor Desso, dat zich in kunstgras specialiseert, all right! Het waren gelukkig maar 4 frames en zolang het duidelijk was wat er in de frame gedaan werd was het in orde. Na snel wat referenties op te zoeken was ik ruimschoots op tijd klaar met de schetsen. Dit was al genoeg voor Sacha, maar aangezien we nog even tijd hadden stelde ik voor om er even met inkt over te gaan. 10 minuten later was het storyboard af en zo ook mijn eerste "stressy" opdracht. De rest van de dag was Olivier mijn eerste slachtoffer voor het Gonzales project, en met de hulp van die geweldige lichtbak en hier en daar wat feedback van mijn collega's had ik op het eind van de dag zo goed als mijn eerste line-art klaar om in te kleuren. Benieuwd wat volgende week het resultaat zal zijn!

Wat heb ik geleerd deze week?

The answer to everything is pannenkoek. Pannenkoeken bakken is blijkbaar toch iets dat "ingebakken" zit (haha) bij alle bedrijven in het gebouw. Blijkbaar heeft Gonzales een paar weken geleden tijdens de middag pannenkoeken gebakken zonder dat Germaine, een ander bedrijf dat in het gebouw gezeteld is, hier van af wist. Aangezien de toffe stagiaire die mij de eerste dag binnenliet haar laatste stagedag tegemoet ging had Germaine besloten dat dit een goede occasie was om pannenkoeken te bakken. (en zo ook een beetje wraak te nemen op Gonzales) De geur kwam ons bij het naar boven gaan al tegemoet, maar aangezien er nog wat pannenkoeken over waren konden wij er nog eentje meepikken, toppie!

Ook toen ik zei dat ik iets wou doen voor mijn verjaardag volgende vrijdag en graag iets wou bakken of meebrengen, was het antwoord nagenoeg unaniem pannenkoeken. Het staat vast: in Ballaarstraat 99, pannenkoek rules the building.

Voor de rest heb ik weer wat tips opgepikt in Photoshop, geleerd hoe geweldig zalig een lichtbak kan zijn, en ben ik ook nog wat meer over mijn collega's te weten gekomen. En misschien het meest belangrijke: dat als je iets doet wat je graag doet, de uren praktisch voorbij vliegen.

Welke moeilijkheden heb ik ondervonden (zowel op technisch als sociaal vlak)?

Deze week heb ik nagenoeg geen moeilijkheden ondervonden, behalve dat je niet bang moet zijn om buiten het originele kader te denken. Je moet eigenlijk een balans vinden tussen je eigen creativiteit en wat er van je verwacht wordt, zodat je uiteindelijk iets kan maken dat de verwachting in een positieve manier overstijgt.

Hoe heb ik deze moeilijkheden opgelost?

Zoals vorige week: feedback. Ik denk dat ik hier nog meer als vorige week om heb gevraagd en het zorgt er voor dat ik niet te hard afdwaal van wat het uiteindelijke resultaat moet zijn.

Omschrijf in drie woorden het gevoel dat je hebt ervaren tijdens de afgelopen week.

Sociaal, hilarisch en vertrouwd.


___________________________________________________________________________________________________

Het logboek van week 2 (tweede tabblad) vind je hier.

Week 1

Mijn wekker gaat af om 7 uur. Ik heb de eerste dag weinig geslapen. Mijn brein is allerlei scenario's aan het afgaan. Hoe zal het er vanbinnen in Gonzales ondertussen uitzien? Wie zijn mijn collega's? Wat zal ik doen? Zal ik mijn weg nog vinden? Het is mijn eerste stage ooit en ik merk het wel een beetje.

Nadat ik mijn lunchpakket in elkaar heb gepuzzeld en mijn tanden een goede poetsbeurt heb gegeven trek ik er op uit. Met een geïmproviseerde kaart van wobbelige potloodlijntjes en uren van alle trammen en treinen die ik kan nemen geraak ik net op tijd in de Ballaarstraat nummer 99. Ik bel aan en een lieve stagiaire die aan haar laatste 2 weken begint bij Germaine, een van de andere bedrijven die in hetzelfde gebouw genesteld is als Gonzales, laat me binnen en toont me de weg. Mijn zenuwen verdwenen als sneeuw voor de zon en werden vervangen door enthousiasme en een gezonde dosis curiositeit.

Hier en daar moet er nog wat verbouwd worden (en dit wordt vrolijk bijgestaan door het half afbreken van het dak door de dakwerkers) maar het kantoor van Gonzales is ongelooflijk gezellig en heeft superveel potentieel. Ik werd vooral verliefd op de lampen die aan de muur hangen bij de ronde tafel waar briefingen worden gedaan voor projecten. Deze zijn lekker warm en de eerste keer dacht ik dat het ramen waren met jaloezieën voor de zon, omdat het licht echt aanvoelt als zonlicht dat door de ramen straalt. Ik werd er in ieder geval spontaan blij van. :)

Nadat Sacha (mijn stagementor) me een kleine rondleiding had gegeven vloog ik er direct in. Ik maakte kennis met Dirk die me een briefing gaf over het projectje waar ik deze week aan zou werken: Think Pink. Think Pink is een initiatief dat meer awareness probeert te creëren voor de gevaren van borstkanker en hier ook allerlei acties voor doet. Gonzales heeft hiervoor de huisstijl gedaan, maar het design had een update nodig. Met een paar leuke voorbeelden begon ik aan de schetsen voor het new-and-improved Vergeet-Je-Tietje-Nietje. 8 uur aan een stuk tietjes tekenen is toch wel een vak apart en de eerste dag was dan ook wel een beetje aanpassen. Maar, na een goede nachtrust ging het tweede dag vanzelf. Het is wonderbaarlijk hoe snel je lichaam kan aanpassen aan andere omstandigheden. (en des te meer als ze leuk zijn) Ondertussen had ik nog snel Gita geholpen met het testen van de website voor JongerenPact 2020 om eventuele foutjes er nog uit te halen. Mijn mailaccount werd intussen door Stijn opgezet aangezien een groot deel van de communicatie via mail gebeurd, evenals de planning van de week.


Na massa's tietjes te hebben getekend onder het goedkeurend oog van Dirk was het donderdag tijd om mijn schetsen te digitaliseren in Illustrator, zo kon ik wat spelen met de compositie. Hier heb ik nog tot een vrijdag aan verder gewerkt tot het tijd was om naar huis te gaan. Het is verbazingwekkend hoe veel tijd er in een weloverwogen design kan kruipen, maar toch heb ik me geen moment verveeld. Het is leuk om te zien hoe zoiets groeit en vorderingen maakt.

Tot mijn verbazing zitten er ook twee ex-IMD'ers bij Gonzales, wat voor een hoop gespreksstof zorgde tijdens de pauze. Ondertussen heb ik mijn collega's al een klein beetje leren kennen en de pauzes zijn heel gerelaxt en fijn. Er zijn geen vaste uren hiervoor, maar meestal gaan de meeste mensen rond 13:00 eten. Dit doen we boven bij het kantoor van Germaine, waar een gezamenlijke ruimte is en keukentje met een geweldig overdekt dakterras. (Natuurlijk hebben we hier een donderdag dankbaar gebruik van gemaakt!) Buiten mijn 2 Nederlandse medestagiaires heb ik nog niet zoveel met mijn collega's gesproken, maar ze zijn allemaal supervriendelijk en heel behulpzaam. Zo heb ik van Yana (die trouwens geweldig kan ontwerpen, ik zie haar elke dag wel aan iets anders doen) een paar coole tips gekregen voor Illustrator. Ik ben redelijk zelfstandig tijdens de stage, maar ik leer ongelooflijk veel van naar mijn collega's te kijken. Iedere persoon heeft iets waar hij of zij ongelooflijk goed in is, en dat merk je. Hier wordt ook vooral op gefocust en dit werkt geweldig. Hoewel ik aanneem dat er een zekere flexibiliteit verwacht wordt vind ik het mooi dat Gonzales de werknemers laat doen waar ze goed in zijn en waar ze talent voor hebben. (en wat ze hopelijk ook leuk vinden) Dit zorgt ervoor dat hun producten van geweldige kwaliteit zijn.

Over projecten gesproken: deze zijn gewoon super. Gonzales heeft een breed repertoire maar je merkt dat de meeste projecten toch een tikkeltje eigenzinnig zijn en een zekere originele insteek hebben, iets wat ik zeker kan appreciëren.

Wat heb ik geleerd deze week?

Ik heb deze week geleerd dat je niet nerveus moet zijn als je wat onzeker bent en dat alles wel op zijn pootjes terecht komt. Verder heb ik terug mijn Illustrator skills wat opgepoetst en een paar toffe tips gekregen om dingen in Illustrator sneller te doen of om achterpoortjes op problemen te vinden. Inventief zijn is de boodschap! Ook heb ik gemerkt dat logo's en ontwerpen tijd vragen om tot een goed resultaat te komen, Gonzales is zeer consequent in hun design en weegt elke optie zorgvuldig af, een werkwijze die ik zeker wil overnemen. Informatie en voorbeelden omgieten tot een passend design is dan ook het belangrijkste dat ik heb gedaan deze week, en elk klein detail moet juist zijn en afgestemd op de rest van de stijl. Als laatste heb ik ook geleerd om een beetje assertief te zijn en vragen te durven stellen, hoewel dit deze week niet echt van toepassing was omdat ik voor een groot deel zelfstandig heb gewerkt. Dit kan dan ook weer op zich iets zijn dat ik heb geleerd.

Oh ja, en misschien het meest belangrijke: ik heb ook geleerd waar je de lekkerste en goedkope broodjes in de buurt kunt halen. :)

Welke moeilijkheden heb ik ondervonden (zowel op technisch als sociaal vlak)?

Ik heb niet per se veel moeilijkheden ondervonden, maar wat misschien een beetje lastig is, is dat je je nog moet inwerken in hoe het bedrijf omgaat met zijn opdrachten. De meeste werknemers hebben al een duidelijk idee van wat de klant wilt, of heeft de ervaring om sneller een gepast design of stijl te maken. Het is nog zoeken van wat precies nu goed is, en ik heb nog geen direct contact gehad met een klant dus ik weet niet wat hij of zij wenst. Nu, in dit geval is het Gonzales zelf die voor Think Pink de stijl voor een groot deel bepaald.

Een ander klein probleem is mijn Frans. Een Franstalige collega heeft me aangesloten op het netwerk, en hoewel ik Frans redelijk goed kan had ik soms toch een beetje problemen om hem te verstaan, het overviel me een beetje maar uiteindelijk was er geen enkel probleem.

Hoe heb ik deze moeilijkheden opgelost?

Schetsen gemaakt tot ik geen inspiratie meer overhad en overleggen met Dirk; "Is dit goed?" "Kan er iets anders?". Een andere kijk kan helpen om tot nieuwe inzichten te komen want na 3 dagen aan hetzelfde bezig te zijn zie je soms bepaalde dingen niet meer. Feedback is essentieel en heeft ook in dit geval goed geholpen. :)

Wat het Frans betreft, een beetje gebaren van wat er moet gebeuren of even vragen om te herhalen wat er werd gevraagd kan geen kwaad. Een mengeling van Frans en Nederlands helpt ook natuurlijk. De collega kon eigenlijk ook vrij goed Nederlands, maar je wilt je uiteindelijk toch aanpassen aan de ander nietwaar?

Omschrijf in drie woorden het gevoel dat je hebt ervaren tijdens de afgelopen week.

Gezellig, eigenwijs en inspirerend.

___________________________________________________________________________________________________

Een vrijdag ben ik er tijdens de pauze op uit getrokken met mijn camera en heb ik even een paar foto's gemaakt van het kantoor en de onmiddellijke omgeving. In de garage die leidt naar het kantoor van Gonzales stond een levensgroot beeld van een orc achter glas, die toebehoorde aan een van de andere bedrijven in het gebouw: Shift 5/Gamenuts. Toen ik mijn camera dicht tegen het glas hield om geen reflectie te hebben kwam er plots iemand uit de deur achter de vitrine. Hij vroeg me of ik niet van dichterbij een foto wou trekken en ik mocht een kijkje nemen in hun kantoor dat even indrukwekkend was als de orc. (Spiderman aan het plafond was een van de vele geweldige dingen die daar stonden/hingen) Kortom, het is supergezellig en ik voel me super welkom op mijn stage, op naar week 2!

Logboek van deze week op Google Docs.